Kas 06 2017

Çocuk cezaevleri: Kötü muamele, kötü şartlar, işkence...

Türkiye'de çocuk cezaevleri yıllardır, benzer haberlerle gündeme geliyor: Kötü muamele ve kötü şartlar, işkence, cezaevinden çıkan çocukların girdikleri kısır döngü... Sanki halkın devletten hiçbir beklentisinin; devletin de hiçbir sorumluluğunun olmadığı bir konu.

Bakanlık verilerine göre; 2017’de cezaevlerinde toplam 2 bin 578 çocuk vardı. Şubat 2017 itibarıyla çocukların yüzde 91'i adli suçlar nedeniyle cezaevindeydi. Son sekiz senede hapishanede hayatını kaybeden çocuk sayısı ise 17. Bu dönemde 1’i hükümlü 1’i tutuklu, 2 çocuk cezaevinde işlenen cinayet sonucu hayatını kaybetti.

Burcu Karakaş'ın Journo için hazırladığı "Çocuk Cezaevi Gerçeği" dosyasının ilk bölümünde röportaj veren bir uzman, cezaevindeki çocukların içinde bulunduğu şartların ve bu şartlardan çıkmanın başlı başına ne kadar zor olduğunun altını çiziyor. 

Çocuklar sosyal etkinliklere götürülürken hakarete uğradıkları için cezaevinden dışarı çıkmak istemiyor; yaşça büyük mahpuslar tarafından işkence gördükleri sırada gardiyanlar sadece izliyor; 600 kişilik cezaevlerinde yalnızca bir hizmet uzmanı ya da psikolog görev yapıyor.

Adana'da yaşayan 17 yaşındaki B. örgüt üyeliğinden cezaevine girdiğinde, şartlardan şikayet ettiği için, üç kere cezaevi değiştirmiş. Adli suçlularla aynı koğuşa konan B., gördüğü işkenceden dolayı yürüyemez hale gelmiş. Babası, “Çok hırpalamışlar yolda. Öyle ki ilk götürüldüğü cezaevinde idare, çocuğu o halde görünce kabul etmemiş" diyor. B.'nin iç organları gördüğü işkenceden zarar görmüş.

Belki de en kötüsü, cezaevinden çıkan çocukların hayata tutunamaması ve bir kısır döngüye düşmeleri. Uzmana göre bu çocukların birçoğu, iş bulamadıkları için, "zorunluluktan" suç işliyor. 

Bu durum, ülkede 2009-2017 yılları arasında cezaevlerinde 38 genç tutuklunun (18-21 yaş arası) intihar etmiş olmasını da açıklıyor.